المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — الجزء ١، الصفحة ٢١٩

مبحث احكام و مستحبات وضوء

چنانچه مشهور به آن قائل بوده ولى مرحوم صدوق تثنيه را انكار نموده است مؤلف گويد :

بار اوّل به نيّت وجوب و مرتبه دوّم به قصد استحباب و در مقابل اين حكم كه مشهور است مرحوم صدوق آن را انكار كرده و در كتاب فقيه و هدايه فرموده است :

انّ من توضّاء مرّتين لم يوجر و من توضّاء ثلاثا فقد ابدع .

و در كتاب امالى چنين آورده :

و الوضوء مرّة ، مرّة و من توضّاء مرّتين فهو جائز الّا انه لا يوجر عليه قوله : و انكرها الصدوق : ضمير مؤنث به تثنيه راجعست .

متن :

« و الدعاء عند كل فعل » : من الأفعال الواجبة و المستحبة المتقدمة بالمأمور .

شرح فارسى :

مرحوم مصنف مىفرماين :

ح : ديگر از مستحبات خواندن دعاء در وقت انجام هريك از افعال وضوء مىباشد .

شارح ( ره ) مىفرماين :

مقصود افعال واجبه و مستحبه‌اى است كه مقدّم شد .

ناگفته نماند كه مراد از دعاء ، دعاهاى مأثوره و وارده مىباشد به اين شرح :

در وقت شستن دست تا مچ‌ها بگويد : اللّهم اجعلنى من التّوابين و اجعلنى من المتطهّرين .

و در وقت مضمضه بگويد : اللّهم لقّنى حجّتى يوم القائك و اطلق لسانى بذكرك .