المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — الجزء ١، الصفحة ٢١٥
مبحث احكام و مستحبات وضوء
شارح ( ره ) مىفرماين :
مقصود از اناء ، ظرفى است كه امكان برداشتن آب از آن به طور غرفه ، غرفه ، يعنى مشت ، مشت باشد .
و حكمت استحباب شستن دست در اينمورد دفع نجاست موهومه بوده كه شخص پس از شستن دستها از اين رهگذر ديگر دغدغه‌اى در خاطر ندارد و مىتوان گفت وجه آن تعبّد محض مىباشد يعنى بدون اينكه علّت واقعى آن را احراز نمائيم چون از شرع انور دستور چنين وارد شده لذا بايد آن را امتثال و اطاعت نمود .
سپس مىفرماين :
در استحباب غسل دستها شرط نيست كه آب قليل باشد چه آنكه نصّى كه در اين باب وارد شده مطلق است و اطلاقش فرضيكه آب قليل يا كرّ باشد هردو را شامل مىگردد .
ولى مرحوم علامه حلّى در اين رأى مخالف بوده و در استحباب شستن دستها شرط كرده‌اند كه آب قليل بوده و با كرّ بودن آن استحباب را ساقط دانسته‌اند .
قوله : قبل ادخالهما : يعنى ادخال اليدين .
قوله : الذى يمكن الاغتراف منه : يعنى استحباب شستن دستها فقط در جائيست كه ظرف حاوى آب سر گشاده بوده بطوريكه بتوان از آن مشت ، مشت آب برداشت همچون قدح ولى در غير اين صورت نظير آفتابه امر مزبور استحبابى ندارد .
قوله : لدفع النجاسة الوهميّه الخ : حكمت حكم مزبور اين است كه اگر در حين وقوع حدث دست به نجاستى آلوده شده و ما از