المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — الجزء ١، الصفحة ٢١٠

مبحث احكام و مستحبات وضوء

يا مستحب است همانطورى كه مضمضه محلّش چنين است البته اگر از وضوء نيز تأخير بياندازد مجزى بوده و غرض حاصل است .

تبصره

بدان مسواك كردن به طور مطلق مستحبّست چه قبل از وضوء و غسل و چه بعد ، چه بعد از خوردن طعام و چه قبل از آن ولى قبل از چند چيز استحبابش مؤكد است از جمله :

وضوء ، نماز ، قرائت قرآن و نيز در موقعى كه در اثر شستشو نكردن دندانها زرد رنگ شده باشند .

قوله : و محلّه : يعنى و محلّ مسواك كردن .

قوله : كالمضمضة : يعنى همانطورى كه محل مضمضه قبل از وضوء است و مقصو از [ مضمضه ] گرداندن آب در دهان مىباشد .

قوله : و لو اخّره عنه اجزء : ضمير فاعلى در [ اخّره ] به وضوء گيرنده و ضمير مفعولى آن به [ سواك ] و ضمير مجرورى در [ عنه ] به وضوء عود مىكند .

قوله : سنّة مطلقا : در هرجا كه باشد .

قوله : و لكنّه يتأكّد : ضمير منصوبى در [ لكنه ] به سواك عود مىكند .

قوله : منها : ضمير مجرورى به [ مواضع ] عود مىكند .

متن :

« و التسمية » و صورتها : " باسم اللَّه و بالله " . و يستحب اتباعها بقوله

" اللهم اجعلني من التوابين و اجعلني من المتطهرين "

. و لو اقتصر على " باسم اللَّه " أجزأ و لو نسيها ابتداء تداركها حيث