المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — الجزء ١، الصفحة ١٨٠

موجبات و اسباب وضوء

موجب و سبب وضوء شش چيز است :

1 - بول .

2 - غائط .

3 - باد .

شارح ( ره ) مىفرماين :

اين سه زمانى موجب وضوء مىشوند كه از موضع عادى و معمولى خارج شده يا از غير موضع معمولى بيرون آمده مشروط به اين‌كه موضع معتاد و معمولى مسدود باشد .

سپس مىفرماين :

اسباب مزبور باعتبار اينكه در وقتى حادث مىشوند كه عبادت مشروط به وضوء واجبست موجب ( بكسر جيم ) ناميده ميشوند چنانچه به ملاحظه عروضشان بر شخص متطهّر ناقض‌اند ولى مخفى نباشد كه اگر به آنها اطلاق اسم سبب شود هردو اعتبار را شامل مىشود و به عبارت ديگر سبب اعم مطلق است از موجب و ناقض همانطوريكه بين موجب و ناقض عموم و خصوص من وجه است .

اما اعم بودن سبب از موجب : زيرا هرموجبى سبب است بدون عكس چنانچه در غير وقت عبادت مشروط بوضوء اگر شخصى محدث بشود به اين حدث سبب صادق است ولى موجب صادق نيست .

و اما اعم بودن سبب از ناقض : بعضى از اسباب ناقض نيستند مانند حدثى كه بر غير متطهّر عارض شود ولى تمام نواقض اسباب هستند .

و اما اعم من وجه بودن موجب و ناقض : مادّه اجتماعشان در حدثى است كه بر شخص متطهّر در وقتى عارض شود كه عبادتى به