المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — الجزء ١، الصفحة ١٦٤

مسئله چهارم مبحث مطهرات

مطهرات ( بكسر هاء ) ده‌تا است :

1 - آب بطور مطلق .

2 - زمين كه مطهّر باطن كفش و كف پا مىباشد .

شارح ( ره ) مىفرماين :

مقصود مصنف ( ره ) از [ مطلقا ] جميع نجاساتى است كه قبول تطهير مىكنند بنابراين سگ و كافر و خوك كه قابل اين معنا نيستند هرچه با آب شسته شوند پاك نمىشوند .

و مراد از [ باطن كفش ] قسمت ته آن بوده كه با زمين ملاصق بوده و تماس دارد .

و سپس در ذيل [ و اسفل القدم ] مىفرماين :

به شرطى ته كفش و پا پاك مىشوند كه عين نجاست از آن دو به واسطه زمين از طريق راه رفتن يا ماليدن به آن و يا غير ايندو از انحاء مزيله ديگر بر طرف و زائل گردد .

ناگفته نماند كه سنگ و ريگ نيز از اقسام زمين محسوب ميشوند از اينرو پا يا كفش متنجّس اگر روى آنها قرار گرفته و عين نجس از آن زائل گردد پاك مىشوند .

ناگفته نماند : اگر نجاست داراى جرم و رطوبتى نبوده مسمّاى تماس آن با زمين موجب تطهير آن مىشود .

و در حكمى كه ذكر شد و گفتيم زمين مطهّر است فرقى بين زمين خشك و مرطوبى نبوده به شرطى كه زمين بواسطه رطوبت از اسم [ ارض ] خارج نشده باشد .

البته در طهارت زمين و عدم طهارتش دو احتمال است و اطلاق