المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — الجزء ١، الصفحة ١٦٢

مبحث غساله

غساله اول با چيزى ملاقات كرد لازم است ملاقى ( بفتح قاف ) را يك بار و در صورتى كه غساله دوّم باشد اصلا تطهير لازم نيست .

سپس مىفرماين :

آبى كه با آن مخرج بول يا غائط را تطهير مىكنند و بعد از شسته شدن محل از آن جدا مىگردد به آن آب استنجاء مىگويند و با اين‌كه اين يك قسم از غساله محسوب مىشود ولى معذلك بدون اينكه اختلافى بين فقهاء باشد تمام آن را پاك مىدانند ولى مشروط بسه شرط :

1 - آب استنجاء بواسطه بول يا غائط متغيّر نشده باشد .

2 - نجاستى كه غير از بول يا غائط است در حين شستشوى محل با آن اصابت نكرده باشد .

3 - غير از دو نجاست مزبور نجاستى ديگر همچون خون از مجرا خارج نشده باشد .

قوله : كالمحلّ قبل الغسل مطلقا : چه از شستن اوّل بوده و چه از شستن مرّات بعدى .

قوله : و قيل بعده : يعنى بعد از غسل .

قوله : فتكون طاهرة : ضمير در [ تكون ] به غساله راجعست .

قوله : مطلقا : چه از غسل اوّل بوده و چه از مرّات بعدى .

قوله : و قيل بعدها : ضمير مؤنث به [ غساله ] راجعست .

قوله : و يستثنى من ذلك : مشار اليه [ ذلك ] حكم غساله مىباشد .

قوله : فغسالته طاهرة مطلقا : ضمير در [ غسالته ] به ماء استنجاء راجع بوده و مراد از [ مطلقا ] چه از شستن اوّل بوده و چه از