المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — الجزء ١، الصفحة ١٥٩

مبحث غساله

مبحث غساله

مبحث غساله

شرح فارسى :

مرحوم مصنف مىفرماين :

غساله از نظر حكم مانند محلّ قبل از آن مىباشد .

شارح ( ره ) مىفرماين :

غساله ، بضم غين ، عبارتست از آبى كه از محل شستشو ( چيزى كه آن را شسته‌اند ) يا خودبخود جدا مىشود و يا بواسطه فشردن و در آن چهار قول است :

1 - قول مشهور و آن اين است كه حكمش مانند محلّ قبل از خروج غساله است بنابراين اگر از شستن اوّل خارج و جدا شود واجب است شيئى را كه اين غساله به آن رسيده است بعدد كامل و تمام شست مثلا اگر ثوبى متنجّس به بول گرديد و با آب قليل آن را شستند غساله‌اى كه از شستن اوّل جدا مىشود اگر به چيزى برسد آن را دو بار لازمست آب بكشند .

و اگر از شستن دوّم جدا شده و به آن شئ رسيده يك بار تطهيرش كم مىشود يعنى در مثال ملاقى را صرفا يك بار آب مىكشند و به همين نحو از هرغسل بعدى كه جدا گردد يك بار از تطهير ملاقى كاسته مىشود .

قوله : بنفسه او بالعصر : ضمير در [ بنفسه ] به [ الماء ] راجعست و جار و مجرور متعلّق است به [ المنفصل ] .

قوله : فان كانت من الغسلة الاولى : ضمير در [ كانت ] به غساله راجعست .

قوله : غسل ما اصابته تمام العدد : ضمير فاعلى در