المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — الجزء ١، الصفحة ١٥٠

[ مبحث احكام نجاسات ]

قوله : و هو اختيار المصنف فى البيان : ضمير [ هو ] به اكتفاء نمودن به يك بار شستن در غير بول راجعست .

قوله : و يستثنى من ذلك : مشار اليه [ ذلك ] حكم بوجوب دو بار شستن و لزوم عصر بين آن دو مىباشد .

قوله : فلا يجب عصره و لا تعدد غسله : ضمير در [ غسله ] به بول رضيع راجعست .

قوله : و هما ثابتان فى غيره : ضمير [ هما ] به عصر و تعدّد راجع بوده و در [ غيره ] به بول رضيع عود مىكند .

متن :

« إلا في الكثير و الجاري » ، بناء على عدم اعتبار كثرته فيسقطان فيهما ، و يكتفى به مجرد وضعه فيهما مع إصابة الماء لمحل النجاسة ، و زوال عينها .

شرح فارسى :

مرحوم مصنف مىفرماين :

مگر در آب كثير و جارى .

شارح ( ره ) مىفرماين :

اين استثناء نسبت بجارى بنابراين است كه در آب جارى كثرت معتبر نبوده بلكه قليل آن نيز حكم كثير را داشته باشد و بهر تقدير قبلا گفته شد كه اگر جامه متنجّسى را بخواهيم در آب غير كر تطهير كنيم هم مىبايد دو بار آن را آب بكشيم و هم دو بار عصر در آن لازم است ، اينك مىگوئيم در صورتى كه در آب كر بخواهيم آن را آب بكشيم نه تعدّد لازم است و نه عصر بلكه مجرّد قرار دادن جامه در آب كافيست البته مشروط به اينكه آب به تمام نقاط متنجّس نفوذ كند و عين نجاست را زائل نمايد .

قوله : على عدم اعتبار كثرته : يعنى كثرت جارى .