المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — الجزء ١، الصفحة ١٤٦

[ مبحث احكام نجاسات ]

هو شرط في الصلاة ، مع مراعاة الاختصار .

شرح فارسى :

مرحوم شارح مىفرماين :

باقى ماند از اشياء معفّو دو چيز ديگر كه مرحوم مصنف در اينجا متعرّض نشده‌اند :

1 - لباس دايه و مربّى طفل .

2 - لباسهائى كه ساتر عورت نبوده و لذا اكتفاء مرد به آن در ستر عورت صحيح نيست مانند : عرقچين ، جوراب و بند زير جامه .

مرحوم مصنف از اوّلى در كتاب صلوة بحث لباس مصلّى صحبت نموده و دوّمى را نيز به لحاظ اينكه نه لباس مصلّى محسوب مىشود و نه بدن وى مورد كلام قرار نداده است ، علاوه چون بناى ايشان در اين كتاب بر اختصار است لذا اين امر موجب ترك اين دو چيز در اينجا نيز شده است .

قوله : ما لا يتمّ صلوة الرّجل فيه : كلمه [ يتمّ ] يعنى لا يصحّ و ضمير در [ فيه ] به ماء موصوله راجعست .

قوله : لكونه لا يستر عورتيه : ضمير در [ لكونه ] به ما لا يتمّ راجع بوده و مقصود از [ عورتيه ] قبل و دبر مرد مىباشد .

قوله : و اما الثّانى فلم يذكره : ضمير فاعلى در [ لم يذكره ] به مصنف و ضمير مفعولى به [ الثانى ] راجعست .

قوله : لانّه لا يتعلّق به بدن المصلّى : ضمير در [ لانّه ] به الثانى راجعست .

قوله : و لا ثوبه : يعنى و لا ثوب المصلّى .

متن :

« و يغسل الثوب مرتين بينهما عصر » : و هو كبس .