المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — الجزء ١، الصفحة ١٤٤

[ مبحث احكام نجاسات ]

قوله : و العفو عن هذا المقدار مع اجتماعه : مقصود از [ هذا المقدار ] به قدر كمتر از در هم بغلى است و ضمير در [ اجتماعه ] به [ هذا المقدار ] عود مىكند .

قوله : و مع تفرّقه : يعنى تفرّق هذا المقدار .

قوله : اجودها الحاقه بالمجتمع : ضمير در [ اجودها ] به اقوال راجع بوده و ضمير در [ الحاقه ] به دم متفرّق راجعست .

قوله : بعضها الى بعض : ضمير در [ بعضها ] به بدن و لباس راجعست .

متن :

و لو أصاب الدم وجهي الثوب فإن تفشى من جانب إلى آخر فواحد و إلا فاثنان و اعتبر المصنف في الذكرى في الوحدة مع التفشي رقة الثوب و إلا تعدد و لو أصابه مائع طاهر ففي بقاء العفو عنه ، و عدمه قولان للمصنف في الذكرى و البيان أجودهما الأول نعم يعتبر التقدير بهما

فرع

شرح فارسى :

مرحوم شارح مىفرماين :

اگر قطره خونى روى لباس بود و عينا پشت لباس در همان نقطه قطره خونى ديگر باشد در وحدت و تعدّد آن دو خون احتمالاتى است ، مرحوم شارح مىفرماين :

اگر كيفيّت تحصّل آنها به اينطور باشد كه تنها يكقطره روى لباس ريخته منتهى به طرف ديگر سرايت نموده باشد در اينجا يك خون بيشتر محسوب نمىشود ، پس اگر وسعت آن كمتر از در هم بغلى بوده معفّو است و در غير اين صورت ازاله آن واجب مىشود ولى اگر دو قطره يكى