المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — الجزء ١، الصفحة ١٢٥

مسئله سوم مبحث نجاسات

مراد از حيوان غير مأكول ، حيوانى استكه يا ذاتا و اصلا گوشتش خوراكى نبوده يا در اصل خوراكى بوده ولى بواسطه عارضى حرام شده باشد .

و منظور از [ ذى النفس ] حيوانى است كه داراى خون قوى بوده كه وقتى رگ آن را قطع كرده و مىبرند خون از آن بطور فوران خارج مىشود .

مؤلف گويد :

همچون گوسفند و گاو و شتر و الاغ و اسب و اشباه اينها از حيوانات ديگر .

قوله : الثالثة : يعنى المسئلة الثالثة .

قوله : النجاسة اى جنسها الخ : ممكن است توهّم شود كه نجاسات ده‌تا است پس تعبير مرحوم مصنّف به [ النّجاسة ] به صيغه افراد صحيح نيست و حق اين بود كه به ( النجاسات ) تعبير مىكرد .

شارح ( ره ) براى دفع اين توهّم مىفرمايد : مقصود از آن جنس است و جنس با مفرد و جمع هردو سازگار است .

مؤلف گويد :

بعضى از اهل ذوق نجاسات را بطور رمز در بيتى منظّم فرموده و چنين گفته است :

غب مع ميمات ثلاثة * دف مع حيوانات ثلاثة

غين اشاره به غائط و باء اشاره به بول است و مقصود از ميمات ثلاثه آن سه نجاستى است كه ابتداء نامشان با ميم آغاز مىشود ، يعنى مسكر و منى و ميته و دال به دم و فاء بفقاع اشاره بوده و مراد از حيوانات ثلاثه كافر و سگ و خوك است .