المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — الجزء ١، الصفحة ١١٨

مبحث سؤر و احكام آن

آنچه در ابتداء مبحث گفتيم قهرا نيم خورده آنها نيز مكروه مىباشد ، پس با عبارت اوّل كراهت سؤر ايندو بيان شد ولى معذلك مرحوم مصنف آنها را جداگانه ذكر فرمود زيرا كراهت تناول از نيم خورده اين دو حيوان كراهت اكيد دارد .

قوله : و انّما خصّهما : ضمير فاعلى در [ خصّهما ] به مصنف ( ره ) و ضمير مفعولى به بغل و حمار راجعست .

قوله : لتأكد الكراهة فيهما : ضمير در [ فيهما ] به بغل و حمار راجعست .

متن :

« و » سؤر « الفأرة و الحية » ، و كل ما لا يؤكل لحمه إلا الهر .

شرح فارسى :

مرحوم مصنف مىفرماين :

5 - نيم خورده موش و مار نيز مكروهست .

شارح ( ره ) مىفرماين :

و همچنين نيم خورده هرحيوانيكه گوشتش خوراكى نيست مگر گربه .

قوله : الّا الهرّ : كلمه [ هرّ ] بكسر هاء به معناى گربه است و اما بضم به معناى شير بيشه مىباشد و در اينجا مقصود معناى اولى است .

متن :

« و ولد الزنا » قبل بلوغه أو بعده مع إظهاره للإسلام .

شرح فارسى :

مرحوم مصنف مىفرماين :

6 - و نيم خورده ولد الزّنا .

شارح ( ره ) مىفرماين :

در صورتى كه نابالغ بوده و يا پس از بلوغش باشد و اظهار اسلام نمايد .

مؤلف گويد :