المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — الجزء ١، الصفحة ١٠٦

احكام آب مضاف

پس در اين مسئله سه رأى وجود دارد بشرح ذيل :

1 - مذهب مشهور ، بلكه مرحوم ابن زهره در غنيه و محقّق در شرايع و علّامه در تذكره و منتهى و تحرير و نهايه و مختلف و شهيد اوّل در ذكرى و شارح در شرح ارشاد ( روض الجنان ) ادّعاى اجماع بر آن نموده‌اند و آن اين است كه :

آب مضاف ذاتا پاك بوده ولى نه مطهّر از حدث است و نه از خبث ، چه در حال اختيار و چه در صورت اضطرار .

2 - قول مرحوم صدوق در امالى و هدايه و فقيه كه در خصوص گلاب آن را مطهّر از حدث دانسته و فرموده وضوء و غسل جنابت با آن جايز است .

3 - قول سيد مرتضى ( ره ) بلكه مرحوم محقّق در معتبر و سيّد در مدارك و سبزوارى در ذخيره آن را به مرحوم مفيد نيز نسبت داده‌اند و آن اين است :

آب مضاف چه گلاب و چه غير آن تنها رافع از خبث مىباشد .

قوله : غير مطهّر لغيره مطلقا : ضمير در [ لغيره ] به مضاف راجعست .

قوله : و مقابله قول الصّدوق : ضمير در [ مقابله ] به [ قول اصح ] راجع است .

قوله : بماء الورد : يعنى به گلاب .

قوله : استنادا الى رواية مردودة : مؤلف گويد :

ممكن است مقصود از [ روايت مردوده ] حديثى باشد كه مرحوم صدوق آن را در كتاب فقيه طبع جديد ج 1 ص 6 به اين شرح نقل فرموده‌اند :