المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — الجزء ١، الصفحة ٩٢

[ منزوحات چاه ]

و در اينجا اين مسئله را ترك نمود و جهتش اينست كه درباره آن نصّى وارد نشده است .

ولى معذلك مشهور به حكم مذكور قائل هستند ، پس سزاوار بود كه مرحوم مصنف نيز آن را در اينجا ذكر مىفرمود چه آنكه اينموضوع همچون غير خودش از موضوعات ديگر بوده كه مشهورى است ولى غير منصوص مىباشد .

قوله : و الحق به المصنف : ضمير در [ به ] به عصفور راجع است .

قوله : فى الثلاثة : يعنى فى الكتب الثلاثة .

قوله : قبل اغتذائه بالطعام فى الحولين : ضمير مجرورى در [ اغتذائه ] به رضيع راجعست .

قوله : و قيّده فى البيان : ضمير فاعلى در [ قيّده ] بمصنف و ضمير مفعولى به الحاق راجعست و احتمالا ممكنست به [ رضيع ] عود نمايد قوله : و انما تركه هنا : ضمير فاعلى در [ تركه ] به مصنّف و ضمير مفعولى به بول رضيع مزبور راجعست و مشار اليه [ هنا ] كتاب لمعه مىباشد .

قوله : مع انّه فى الشّهرة كغيره : ضمير در [ انّه ] و [ كغيره ] به بول رضيع راجعست .

متن :

و اعلم أن أكثر مستند هذه المقدرات ضعيف لكن العمل به مشهور بل لا قائل بغيره على تقدير القول بالنجاسة ، فإن اللازم من اطراحه كونه مما لا نص فيه .

شرح فارسى :

مرحوم شارح مىفرماين :