المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — الجزء ١، الصفحة ٨٤

[ منزوحات چاه ]

شده و قابل اعتماد است كه اجماع مسلّمى بر خلاف آن نباشد .

و احتمال نيز دارد كه بگوئيم براى آن لازم است از چاه ده دلو برداشته شود به جهت آنكه آن را در عذره داخل نمائيم .

و احتمال ديگر آنكه پنج دلو براى آن واجب باشد زيرا اجماع داريم كه بيشتر از آن لازم نيست ، البته اگر اين اجماع تمام باشد .

مرحوم مصنف در كتاب دروس تصريح بعموم فرموده‌اند چنانچه در اينجا نيز عبارت عام مىباشد و تخصيص به جلّال را نسبت بقولى داده‌اند قوله : و لا نص عليه ظاهرا : ضمير در [ عليه ] به نزح براى فضله مرغ راجعست .

قوله : فيجب تقييده : ضمير مجرورى در [ تقييده ] به دجاج راجعست .

قوله : بالجلّال : مقصود نجاست‌خوار است .

قوله : كما صنع المصنف فى البيان : كلمه [ صنع ] يعنى فعل و مقصود از آن در اينجا [ قيّد ] مىباشد .

قوله : ليكون نجسا : ضمير مستتر در [ ليكون ] به ذرق راجع است .

قوله : و يحتمل حينئذ : يعنى حين لم يكن عليه نصّ .

قوله : الحاقا له بما لا نص فيه : ضمير در [ له ] به ذرق راجع دجاج راجعست .

قوله : ان لم يثبت الاجماع على خلافه : ضمير در [ خلافه ] به الحاق عود مىكند .

قوله : و عشر ادخاله فى العذرة : كلمه [ عشر ] مجرور است