المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — الجزء ١، الصفحة ٧٤
[ منزوحات چاه ]
دفع نگرديده .
اينك مىگوئيم :
عذره يابس در مقابل تفاسير سه‌گانه است يعنى اگر عذره را به رطبه مقيّد نموديم يابس يعنى غير رطبه و اگر ذائب را بدنبالش آورديم يابس يعنى غير ذائب و اگر گفتيم مقصود از عذره رطبه آنست كه يا مرطوبى بوده و يا ذائب مراد از يابس عذره‌اى است كه نه مرطوبى بوده و نه ذائب باشد .
قوله : و هو غير ذائبها : ضمير [ هو ] به يابس و در [ ذائبها ] به عذره راجعست .
قوله : او رطبها : يعنى او غير رطبها .
قوله : او هما : يعنى او غيرهما ، و ضمير تثنيه به ذوب و رطوبت راجعست .
متن :
« و قليل الدم » كدم الدجاجة المذبوحة في المشهور و المروي دلاء يسيرة و فسرت بالعشر ، لأنه أكثر عدد يضاف إلى هذا الجمع أو لأنه أقل جمع الكثرة ، و فيهما نظر .
شرح فارسى :
[ منزوحات چاه ]
[ منزوحات چاه ]
مرحوم مصنف مىفرماين :
و براى ريختن خون كم در چاه نيز بايد ده دلو از آب چاه را بكشند .
شارح ( ره ) مىفرماين :
مثل اينكه مرغى را سر چاه ذبح كنند و خونش در چاه بريزد .
البته در روايت لفظ [ ده ] نبوده بلكه [ دلاء يسيرة ] وارد شده ولى مشهور آن را به ده تفسير كرده‌اند و مدركشان بر اين تفسير آنست كه :