المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — الجزء ١، الصفحة ٦٨

مبحث منزوحات بئر

نصّ فيه دو رأى است :

الف : رأى مشهور كه كشيدن جميع آب را در آن واجب مىدانند .

ب : غير مشهور كه همين عبارت مذكور به آن اشاره است و آن اينست كه سى يا چهل دلو بايد بكشند .

قوله : وجب فى بول الخنثى اكثر الامرين منه و من بول الرجل : ضمير در [ منه ] به ما لا نص فيه راجعست .

قوله : للاصل : يعنى اصل برائت از اكثر است .

متن :

« و » نزح « ثلاثين » دلوا « لماء المطر المخالط للبول و العذرة و خرء الكلب » في المشهور .

و المستند رواية مجهولة الراوي .

شرح فارسى :

مرحوم مصنف مىفرماين :

و لازمست سى دلو از چاه كشيده شود براى آب بارانى كه در سطح زمين جارى شده و با خود بول و غائط و فضله سگ را در چاه ببرد .

شارح ( ره ) مىفرماين :

اين حكم مشهورى بوده و مدركش روايتى است كه راوى آن مجهول مىباشد .

مؤلف گويد :

مقصود از روايت مزبور حديثى است كه مرحوم صاحب وسائل آن را در ج 1 ص 133 به اين شرح نقل مىفرمايد :

از حسين بن سعيد ، از محمد بن ابى عمير ، از كردويه قال :

سئلت ابا الحسن عليه السلام عن بئر يدخلها ماء المطر فيه