المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — الجزء ١، الصفحة ٥٩

مبحث منزوحات بئر

سلطها از نظر گنجايش با يكديگر متفاوت و مختلف باشند .

قوله : اى لنجاسته المستندة الى موته : ضمير مجرورى در [ لنجاسته ] و [ موته ] به انسان راجعست .

قوله : سواء فى ذلك الذّكر و الانثى : مشار اليه [ ذلك ] وجوب هفتاد دلو مىباشد .

قوله : ان لم نوجب الجميع لما لا نص فيه : كلمه [ ان شرطيه ] قيد است براى خصوص [ المسلم و الكافر ] و حاصل مراد شارح ( ره ) اينستكه :

كافر نصّ خاصّى ندارد و على القاعده بايد به ما لا نص فيه ملحق شود و در آن دو قول است :

1 - نزح جميع كه مشهور به آن قائل مىباشند .

2 - سى يا چهل دلو .

حال اگر در ما لا نص فيه رأى دوّم را اختيار نموديم مىگوئيم :

هفتاد دلو در نصّ براى مطلق انسان است چه صغير و چه كبير ، چه مسلمان و چه كافر زيرا اگر هفتاد دلو را اختصاص به مسلمان دهيم لازم مىآيد كافر سى يا چهل دلو داشته باشد و از آن چنين انتزاع مىشود كه ميّت مسلمان انجس از ميّت كافر باشد ولى اگر در ما لا نص فيه مقاله مشهور را پذيرفتيم هفتاد دلو مختص به مسلمان و در كافر همه آب چاه را بايد بكشيم .

قوله : و الّا اختص بالمسلم : يعنى و اگر در ما لا نص فيه جميع را واجب دانستيم هفتاد دلو به مسلمان اختصاص پيدا مىكند .

متن :

« و خمسين » دلوا « للدم الكثير » في نفسه عادة كدم الشاة المذبوحة ، « غير الدماء الثلاثة » ، لما تقدم .