المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — الجزء ١، الصفحة ٥٦

مبحث منزوحات بئر

چون مشهو بر طبقش فتوى داده ضعفش به عمل ايشان جبران مىشود از اينرو باقى يعنى اسب و گاو ماده را سزاوار است به ما لا نص فيه ملحق كنيم .

قوله : و هى الفرس : ضمير [ هى ] به دابّه راجعست .

مؤلف گويد :

لفظ [ دابّه ] در لغت بمطلق جاندار و جنبنده اطلاق شده ولى در اسب مجاز مشهور مىباشد .

قوله : و زاد فى كتبه الثلاثة : ضمير فاعلى در [ زاد ] و ضمير مجرورى در [ كتبه ] به مرحوم مصنف راجعست .

قوله : البغل : بفتح باء و سكون عين يعنى قاطر .

قوله : و المراد من نجاستها : يعنى نجاست بئر و چون كلمه [ بئر ] مؤنث مجازى است ضمير عائد به آن مؤنث آورده شده .

قوله : المستندة الى موتها : كلمه [ المستندة ] صفت است براى [ نجاسته ] و ضمير در [ ] موتهابه حيوانات مذكور راجعست .

قوله : هذا هو المشهور : مشار اليه [ هذا ] نزح كرّ للدّابّة الخ مىباشد .

قوله : و المنصوص منها : ضمير در [ منها ] بحيوانات مذكور راجعست و كلمه [ المنصوص ] مبتداء و خبرش [ الحمار و البغل ] مىباشد .

قوله : مع ضعف طريقه : ضمير مجرور در [ طريقه ] بمنصوص راجعست .

قوله : الحمار و البغل : مقصود از اين روايت ، حديثى است كه مرحوم شيخ الطائفه در كتاب تهذيب طبع جديد ج ( 1 ) ص 235 به اين شرح نقل فرموده است :