المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — الجزء ١، الصفحة ١٠

كتاب روضه بهيه در شرح كتاب لمعه دمشقيه

و مجموع دو كتاب را [ متن و شرح ] بمنزله يك كتاب قرار دادم .

ناميدمش به [ الرّوضة البهيّة ] فى [ شرح اللّمعة الدّمشقيّه ] در حالتى كه از خداوند جلّ اسمه مىخواهم كه آن را در دفاتر حسنات ثبت كرده و آن را وسيله‌اى براى ارتفاع درجات قرار دهد و بارضاء و خشنودى خويش مقرون و از هرگونه آلودگى به رضاى خودش خالص قرار دهد پس او است كفايت كننده من و خوب وكيل و عده‌دارى مىباشد .

شرح

قوله : جعلتها جارية له : ضمير در [ جعلتها ] به تعليقة راجعست و ضمير در [ له ] به [ المختصر ] عود مىنمايد .

قوله : الفاتح لمغلقه : كلمه [ معلق ] به صيغه اسم مفعول به معناى قفل و بسته شده بوده و ضمير مجرورى در آن به مختصر عود مىكند و همچنين است ضمائر مجرور در [ مطلقه ] و [ فوائده ] و [ قواعده ] .

قوله : ينتفع به المبتدى : ضمير در [ به ] به شرح راجعست چنانچه ضمير [ به ] در عبارت [ و يستمد به الخ ] چنين مىباشد .

قوله : بوضعه : يعنى بواسطه وضع اين شرح .

قوله : واجبت به ملتمس الخ : ضمير در [ به ] به شرح راجع است .

قوله : اقتصرت فيه على بحت الفوائد : ضمير در [ فيه ] به شرح راجع بوده و كلمه [ بحت ] بفتح باء و سكون حاء به معناى خالص مىباشد .

قوله : و جعلتهما : يعنى جعلت المتن و الشرح .

قوله : سائلا من اللّه : نصب كلمه [ سائلا ] از باب اينستكه