المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — الجزء ١، الصفحة ٤٨

مبحث منزوحات بئر

و الأولى اعتبار إطلاق اسمه عرفا مع ذلك .

شرح فارسى :

مرحوم مصنف مىفرماين :

و براى گاو نيز بايد تمام آب چاه را كشيد .

شارح ( ره ) مىفرماين :

بعضى گفته‌اند :

[ ثور ] مذكّر [ بقر ] مىباشد .

و از نظر ما سزاوار و شايسته آن استكه علاوه بر مذكّر بودن معتبر است كه اسم [ ثور ] به آن عرفا اطلاق بشود و مجرّد ذكوريّت كافى نيست بنابراين گوساله نر به لحاظ عدم اطلاق اسم مزبور واجد حكم ياد شده نيست .

مؤلف گويد :

دليل حكم مزبور روايتى است كه مرحوم صاحب وسائل آن را در ج 1 ص 131 به اين شرح نقل فرموده :

شيخ الطائفه باسنادش ، از حسين بن سعيد ، از نضر ، از عبد اللّه بن سنان از مولانا الصّادق عليه السلام قال : ان سقط فى البئر دابة صغيرة او نزل فيها جنب نزح منها سبع دلاء ، فان مات فيها ثور او صبّ فيها خمر نزح الماء كلّه .

قوله : اعتبار اطلاق اسمه مع ذلك : ضمير مجرور در [ اسمه ] به ثور راجع بوده و مشار اليه [ ذلك ] مذكّر بودن مىباشد .

متن :

« و الخمر » قليله و كثيره .

شرح فارسى :

مرحوم مصنف مىفرماين :

و براى ريخته شدن خمر و شراب در چاه تمام آب آن را