المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — الجزء ١، الصفحة ٤٢
[ آب چاه و حكم آن ]
پس ضمير در [ فيهما ] به عراقى و قدر آن راجع مىباشد .
قوله : و بالمساحة : بكسر ميم .
قوله : مكسّره : بتشديد سين حاصلضرب را گويند .
قوله : اثنين و اربعين شبرا الخ : بنابر قول علماء نجف است كه هركدام از سه بعد كر ( طول و عرض و عمق ) را سه وجب و نيم مىدانند چنانچه بيست و هفت وجب بنابر مذهب قميّون است .
متن :
« و ينجس » الماء « القليل » و هو ما دون الكر .
شرح فارسى :
[ متنجّس شدن آب قليل ]
[ متنجّس شدن آب قليل ]
مرحوم مصنف مىفرماين :
ه : و آب قليل يعنى كمتر از كرّ بواسطه ملاقات با نجس يا متنجّس منفعل مىشود .
شارح ( ره ) مىفرماين :
آب قليل كه آب كمتر از كرّ را گويند بنابر مشهور بين علماء بملاقات با نجس يا متنجّس ، منفعل مىگردد .
مؤلف گويد :
ولى حسن بن ابى عقيل مشهور به عمّانى از اماميّه و مالك از عامّه قائل بعدم تنجّس آن هستند چنانچه مرحوم فيض و سيّد عبد اللّه شوشترى از متأخرين نيز به همين قول متمايل شده‌اند .
متن :
« و البئر » هو مجمع ماء نابع من الأرض لا يتعداها غالبا ، و لا يخرج عن مسماها عرفا « بالملاقاة » على المشهور فيهما ، بل كاد يكون إجماعا .
شرح فارسى :
[ آب چاه و حكم آن ]
[ آب چاه و حكم آن ]
مرحوم مصنف مىفرماين :
و : و آب چاه نيز بمجرّد ملاقات با نجس و متنجّس منفعل مىگردد .