المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — الجزء ١، الصفحة ٢٨
[ تطهير آب در صورت تغيّر ]
قوله : و لو بنفسه او بعلاج : زوال تغيّر در آبها گاهى خودبخود واقع شده و آن معلول تابش آفتاب و وزش باد يا بعضى ديگر از عوامل طبيعى مىباشد و زمانى بواسطه تدابيرى همچون زدن بعضى از داروها يا اتّصال نمودن آن به آب كثير صورت مىگيرد .
قوله : غير البئر : منصوبست تا حال باشد از [ النّابع ] قوله : على المشهور : مرحوم محمد جواد بن محمد الحسينى العاملى در كتاب شريف مفتاح الكرامه مىفرماين :
[ على المشهور ] در كلام شارح سه احتمال دارد :
الف : محتمل است قيد براى [ نابع ] باشد يعنى مشهور آبى را جارى مىدانند كه از زمين بجوشد اعم از آنكه با قوّت جوشيده يا بدون آن باشد .
ب : احتمال دارد قيد براى [ اطلاق ] باشد به اين معنا كه نبع را جمله فقهاء و اجماع ايشان معتبر مىدانند ولى در اطلاق و تقييد آن بين مشهور و ديگران اختلاف است :
مشهور نبع را بطور مطلق اعتبار كردهاند ولى ديگران مقيّد به قيودى همچون :
كثير النّبع يا دائم النّبع و امثال آن نمودهاند .
ج : ممكن است قيد براى غير بئر باشد يعنى مشهور آب جارى را غير بئر مىدانند .
متن :
و اعتبر المصنف في الدروس فيه أي في الماء الجاري دوام نبعه و جعله العلامة و جماعة كغيره في انفعاله به مجرد الملاقاة مع قلته و الدليل النقلي يعضده ، و عدم طهره بزوال التغير مطلقا ، بل بما