المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — الجزء ١، الصفحة ٢٠

مراد از طهور

يعنى هم پاك است و هم پاك‌كننده .

ولى اگر مرحوم مصنف همچون بعضى ديگر از فقهاء به آيه ( 1 ) از سوره انفال تمسّك مىفرمود به لحاظ صراحتى كه در آيه مزبو مىباشد بهتر مىبود ، آيه مزبور اينست :

و ينزل عليكم من السّماء ماء ليطهّركم به و يذهب عنكم رجز الشّيطان و ليربط على قلوبكم و يثبت به الاقدام .

قوله : و المراد بالسّماء هنا جهة العلو : يعنى مقصود از [ سماء ] در آيه شريفه جهت علوّات باينمعنا كه آب را از بالا نازل نموديم و بعبارت ديگر :

مقصود از [ سماء ] همان سحاب و ابر است يا همانطوريكه مرحوم فاضل جواد در مسالك الافهام فرموده فلك مىباشد يعنى ابتدا نزول باران فلك بوده و از آن به ابر و از ابر به زمين مىرسد .

متن :

« و قال النبي صلى اللَّه عليه و آله

" جعلت لي الأرض مسجدا و طهورا " »

و هو دليل طهورية التراب .

و كان الأولى إبداله بلفظ " الأرض " كما يقتضيه الخبر خصوصا على مذهبه : من جواز التيمم به غير التراب من أصناف الأرض .

شرح فارسى :

مرحوم مصنف مىفرماين :

و پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله و سلم فرمودند :

جعلت لى الارض الخ يعنى : زمين براى من محل سجده و نيز پاك و پاك‌كننده قرار داده شده است .

شارح ( ره ) مىفرماين :

اين حديث شريف دليل بر طهور بودن خاك مىباشد .