بحار الأنوار (ج23 تا 27) (بخش امامت) ( فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٩٧

[ ترجمهء روايات ]

خوش طعم است نزد خردمندان آنها درختى هستند كه ريشه آن پيامبر و تنهء آن امير المؤمنين و شاخه‌هايش ائمه و برگهايش شيعيان ايشان و دانش ايشان ميوه آن درخت است .

ائمه عليهم السّلام پايه‌هاى اسلام هستند بنا بر معنى شهر و مركز و آنها راه - نمايان بشمار ميروند در صورتى كه معنى آن سنگ بزرگ باشد كه سوسمار پهلوى آن خانه ميگيرد تا خانه‌اش را گم نكند . آنها نيز ريشه درختى هستند كه قطع شده است .

چون به آنها ستم شده و پيمان آنها را قطع نموده‌اند و مراعات حق ايشان را نكردند ، زيرا آنها از جانب خدا بامامت تعيين شده بودند از ريشه و تنه دو مرتبه ميرويند و اين قطع شدن بايشان ضررى نميرساند و نه فاصله گرفتن مردم از آنها و از معنى عترت استفاده مىشود كه آنها مظلوم هستند و كارى كه نكرده‌اند از آنها بازخواست ميكنند و منافعشان زياد است و ايشان سرچشمه‌هاى دانش هستند بنا بر معنى درختى كه داراى شير زياد است .

آنها رجال و مردند نه زن بنا بر معنى اينكه عترت ذكر باشد ايشان سپاه خدايند و حزب او بنا بر قول اصمعى كه عترت بمعنى باد باشد .

پيامبر اكرم فرمود :

« الريح جند اللَّه الاكبر »

باد سپاه بزرگ خدا است باد عذاب براى گروهى و رحمت براى گروه ديگر است ائمه نيز همين طورند مانند همتاى آنها قرآن بنا بفرموده پيامبر كه فرمود

« انى تاريك فيكم الثقلين كتاب اللَّه و عترتي اهل بيتي »

. خداوند در اين آيه ميفرمايد : وَ نُنَزِّلُ مِنَ الْقُرْآنِ ما هُوَ شِفاءٌ وَ رَحْمَةٌ لِلْمُؤْمِنِينَ وَ لا يَزِيدُ الظَّالِمِينَ إِلَّا خَساراً .

و نيز ميفرمايد وَ إِذا ما أُنْزِلَتْ سُورَةٌ فَمِنْهُمْ مَنْ يَقُولُ أَيُّكُمْ زادَتْهُ هذِهِ إِيماناً فَأَمَّا الَّذِينَ آمَنُوا فَزادَتْهُمْ إِيماناً وَ هُمْ يَسْتَبْشِرُونَ .