بحار الأنوار (ج23 تا 27) (بخش امامت) ( فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٥٥
[ ترجمهء روايات ]
ايمان آورد و عمل صالح انجام دهد ولى راه بولايت و محبت ما نداشته باشد و فضل و مقام ما را نشناسد توبه و ايمان و عمل صالح او برايش سودى نخواهد داشت .
توضيح : اين آيه در چهار جاى قرآن نقل شده :
1 - در سوره مريم إِلَّا مَنْ تابَ وَ آمَنَ وَ عَمِلَ صالِحاً فَأُولئِكَ يَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ .
2 - در سوره طه وَ إِنِّي لَغَفَّارٌ لِمَنْ تابَ وَ آمَنَ وَ عَمِلَ صالِحاً ثُمَّ اهْتَدى .
3 - در سوره فرقان إِلَّا مَنْ تابَ وَ آمَنَ وَ عَمِلَ عَمَلًا صالِحاً فَأُوْلئِكَ يُبَدِّلُ اللَّهُ سَيِّئاتِهِمْ حَسَناتٍ .
4 - در سوره قصص فَأَمَّا مَنْ تابَ وَ آمَنَ وَ عَمِلَ صالِحاً فَعَسى أَنْ يَكُونَ مِنَ الْمُفْلِحِينَ .
با خبرى كه ذكر شد فقط آيه اول و دوم مناسبت دارد . اشكال مىشود كه آيه اول داراى لفظ « ثُمَّ اهْتَدى » نيست آيه دوم نيز اولش با خبر مطابقت ندارد زيرا در خبر نقل شده :
إِلَّا مَنْ تابَ ولى در قرآن هست لِمَنْ تابَ وَ آمَنَ شايد خبر نيز در اصل لِمَنْ تابَ بوده كه راويان يا نسخه برداران باشتباه تغيير دادهاند .
علل الشرائع : حنان بن سدير گفت به حضرت صادق عليه السّلام عرضكردم بچه دليل بايد حتما امامهاى بعد از پيغمبر را بشناسم ولى امامهاى قبل از پيامبر را الزامى نيست ، فرمود بواسطه اختلاف شرايع .
معانى الاخبار : ص 112 - سليم بن قيس هلالى گفت به حضرت امير المؤمنين عليه السّلام عرضكردم كمترين چيزى كه موجب گمراه شدن شخص مىشود چيست ؟
فرمود اينكه نشناسد خداوند دستور داده اطاعت از چه كسى بكند و ولايت او لازم شده و حجت در روى زمين و گواه بر خلق است .
عرضكردم آنها كيانند يا امير المؤمنين فرمود ! كسانى كه اطاعت آنها را خداوند در قرآن قرين اطاعت خويش قرار داده در اين آيه يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَطِيعُوا اللَّهَ وَ أَطِيعُوا الرَّسُولَ وَ أُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ .