بحار الأنوار (ج23 تا 27) (بخش امامت) ( فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٢٥٨

[ ترجمهء روايات ]

گفته‌اند مراد مسلمانان هستند كه قرآن به آنها داده شده تأويلى كه امام عليه السّلام ميفرمايد مطابق قول دوم است .

تفسير قمى : لَقَدْ مَنَّ اللَّهُ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ إِذْ بَعَثَ فِيهِمْ رَسُولًا مِنْ أَنْفُسِهِمْ اين آيه اختصاص بآل محمّد صلى اللَّه عليه و آله و سلم دارد .

توضيح : شايد تفسير مؤمنين را بائمه عليهم السّلام نموده بدليل اين قسمت آيه مِنْ أَنْفُسِهِمْ به جهت كمال پيوستگى كه پيامبر با آنها دارد و اين تفسير به واقع نزديك‌تر است تا تفسيرى كه مفسرين با زحمت در مورد آيه نموده‌اند .

بيضاوى گفته : مِنْ أَنْفُسِهِمْ يعنى از نژاد يا جنس آنها مانند آنها عرب بود تا سخنش را به آسانى بفهمند و بر وضع داخلى او وارد باشند راست و دروغش را تشخيص دهند و افتخار بوجودش نمايند .

به اين صورت نيز خوانده شد عن انفسهم يعنى از اشراف و بزرگان آنها زيرا پيامبر اكرم از شريف‌ترين قبايل عرب و نژاد آنها بود .

توضيح : اين قرائت مؤيد همان تأويل است كه منظور ائمه‌اند اما آنچه در اول ذكر كرده صحيح نيست : زيرا مؤمنين منحصر به نژاد عرب نيستند .

تفسير قمى : عبد الرحمن بن كثير از حضرت صادق عليه السّلام در باره آيه وَ الَّذِينَ آمَنُوا وَ اتَّبَعَتْهُمْ ذُرِّيَّتُهُمْ بِإِيمانٍ أَلْحَقْنا بِهِمْ ذُرِّيَّتَهُمْ « 1 » .

نقل كرد كه فرمود كسانى كه ايمان به پيامبر و امير المؤمنين و ذريه او ( ائمه و اوصياء ) بياورند ذريه آنها را بايشان ملحق مىكنيم و ذريه آنها از حجتى كه حضرت محمّد در باره علي عليه السّلام آورده كم و كسرى نمىكنند حجت آنها يكى و طاعت ايشان نيز يكسان است .

( 1 ) در قرآن آيه چنين است وَ الَّذِينَ آمَنُوا وَ اتَّبَعَتْهُمْ ذُرِّيَّتُهُمْ بِإِيمانٍ أَلْحَقْنا بِهِمْ ذُرِّيَّتَهُمْ . اين اختلاف شايد در روايت آيه نقل بمعنى شده باشد .