بحار الأنوار (ج23 تا 27) (بخش امامت) ( فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٢٢٦

[ ترجمهء روايات ]

خورشيد است در روز . سوگند به خدا دلهاى مؤمنين را منور مىكنند و نور ايشان را از هر كه بخواهد خدا پنهان مىكند و دلى را پاك نميكند مگر اينكه تسليم ما باشد و با ما از در آشتى در آيد .

اگر از در آشتى با ما درآمد خدا او را از شدت گرفتارىهاى حساب در امان قرار ميدهد و از وحشت قيامت ايمن ميگرداند .

تفسير قمى : ابو ايوب انصارى گفت پيامبر اكرم فرمود خداوند بهشت را از نور عرش خود آفريد .

سپس از آن مقدارى را پراكنده نمود كه به من يك سوم آن رسيد و به فاطمه عليها السّلام يك سوم ، يك سوم ديگر به علي عليه السّلام و اهل بيت او رسيد هر كس از اين نور بهره‌اى گرفته باشد راه بولايت آل محمّد پيدا مىكند و هر كس او را نصيبى نشده باشد منحرف از ولايت ايشان خواهد بود .

تفسير قمى : أَ وَ مَنْ كانَ مَيْتاً فَأَحْيَيْناهُ فرمود يعنى جاهل به حق و ولايت باشد او را هدايت ميكنيم .

وَ جَعَلْنا لَهُ نُوراً يَمْشِي بِهِ فِي النَّاسِ برايش نورى درخشان قرار مىدهيم كه با آن ميان مردم راه برود فرمود آن نور ولايت است .

كَمَنْ مَثَلُهُ فِي الظُّلُماتِ لَيْسَ بِخارِجٍ مِنْها مانند كسى است كه در تاريكىها است و نميتواند از آن خارج شود فرمود يعنى ولايت غير آل محمّد را دارد كَذلِكَ زُيِّنَ لِلْكافِرِينَ ما كانُوا يَعْمَلُونَ چنين آراسته شده براى كافران كردارشان .

تفسير قمى : فَالَّذِينَ آمَنُوا بِهِ كسانى كه ايمان به پيامبر آورند وَ عَزَّرُوهُ وَ نَصَرُوهُ وَ اتَّبَعُوا النُّورَ الَّذِي أُنْزِلَ مَعَهُ .

يعنى پيرو امير المؤمنين باشند أُولئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ آنها رستگارند . خداوند از پيامبران پيمان گرفت كه بامت‌هاى خود خبر دهند از ظهور پيامبر اسلام و او را يارى كنند .