بحار الأنوار (ج23 تا 27) (بخش امامت) ( فارسى) — الجزء ١، الصفحة ١٧١

[ ترجمهء روايات ]

خداوند وعده داده به او كه ترا از شر قريش نگه ميدارم .

« پس معلوم مىشود محبت و مودت با آنها را لازم و واجب ننموده بلكه اختصاص بما خانواده دارد » .

تفسير فرات بن ابراهيم : عطا بن ابى رباح گفت به حضرت فاطمه دختر امام حسين عليه السّلام گفتم مرا حديثى بفرمائيد كه موجب تقويت قدرت استدلال من بر مردم شود .

فرمود پدرم نقل كرد كه پيامبر اكرم در مدينه زندگى ميكرد هر يك از مهاجرين كه بمدينه مهاجرت ميكردند بر پيغمبر وارد ميشدند .

انصار تصميم گرفتند براى پيامبر اكرم صلى اللَّه عليه و آله و سلم از اموال خود مقدارى اختصاص دهند تا براى احتياجات مالى خود صرف نمايد براى پرداخت مخارج واردين خدمت پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله و سلم رسيده گفتند ما آمده‌ايم كه از اموال خود مقدارى را براى مخارج شما اختصاص دهيم .

پيامبر اكرم سر به زير انداخت سپس سر برداشته فرمود من دستور ندارم در مقابل نبوت از شما چيزى بگيرم حركت كنيد برويد .

اگر چنان دستورى رسيد بشما اطلاع خواهم داد .

جبرئيل نازل شده ، گفت : يا محمّد خداوند سخن قوم ترا شنيد كه چه پيشنهادى كردند .

براى آنها چيزى واجب نموده قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى .

از خدمت پيامبر اكرم خارج شده گفتند .

پيامبر اكرم صلى اللَّه عليه و آله و سلم منظورش اينست كه مردم در مقابل فرزندان عبد المطلب خوار و ذليل باشند و كوچكى نسبت به آنها نمايند تا دامنه قيامت .

پيامبر اكرم از پى علي بن ابى طالب عليه السّلام فرستاد وقتى آمد فرمود برو منبر و مردم را جمع كن و به آنها بگو مردم ! هر كس اجرت اجير و مزدور خود را كم بدهد در آتش خواهد سوخت و هر كه خود را نسبت به غير موالى خويش دهد