المواعظ العددية — الجزء ١، الصفحة ٧٩

فصل سوّم : حكمتهايى از پيامبر صلى الله عليه و آله كه با كلمه « مَن / هر كه » شروع مىشود

318 . هر كس بدون دعوت بر سر سفره‌اى حاضر شود ، گويا براى سرقت رفته و غارت كرده است .

319 . هر كس برادر مسلمانى را - براى كار خير يا رفع مشكل - به صاحب قدرتى برساند ، خدا روزى كه قدمها مىلغزند ، او را در عبور از صراط يارى مىكند .

320 . كسى كه به صورت ميهمان بر عده‌اى وارد مىشود بدون اجازهء ، روزهء مستحبى نگيرد .

321 . كسى كه از بدعت‌گذارى جلوگيرى كند ، خداوند قلبش را پر از امن و ايمان مىكند .

322 . كسى كه بدعت‌گذارى را خوار كند ، خداوند او را از وحشت قيامت حفظ مىكند .

323 . كسى كه سلامت بدن و امنيت خاطر و غذاى يك روزش را دارد ، گويا همهء دنيا را دارد .

324 . كسى كه زمام امور مسلمين را بدست گيرد و خدا بخواهد به او خيرى برساند ، معاون صالح براى او بگمارد تا اگر چيزى را فراموش كرد يادآورى كند ، و در كارها او را يارى دهد .

325 . كسى كه در معاشرت ، به مردم ستم نكند و دروغ نگويد و خلف وعده نكند جوانمردى او كامل و عدالتش آشكار و برادرى با وى واجب و غيبت او حرام مىشود .

326 . هر كس زبان و شهوت خود را حفظ كند ، وارد بهشت مىشود .

327 . هر كس عمداً به من دروغ نسبت دهد ، جايش دوزخ است .