المواعظ العددية — الجزء ١، الصفحة ٧٣

فصل سوّم : حكمتهايى از پيامبر صلى الله عليه و آله كه با كلمه « مَن / هر كه » شروع مىشود

281 . هر كه مىخواهد طعم ايمان را درك كند ، مردم را فقط براى خدا دوست بدارد .

282 . كسى كه مالى را از راه نامشروع بدست آورد ، در راه باطل و حوادث سخت از دست بدهد .

283 . كسى كه از مدارا بهره‌اى برده باشد ، از خير دنيا و آخرت بهره برده است .

284 . كسى كه محبت خدا را بر دوستى مردم [ دوست داشته شدن او توسط خدا را بر دوست داشته شدن او توسط مردم ] ترجيح دهد ، خدا او را از شر مردم حفظ مىكند .

285 . كسى كه از اجتماع مسلمين يك وجب فاصله بگيرد ، از محدوده‌ى اسلام خارج شده است .

286 . هر كس دوست دارد در وسط بهشت ساكن شود به اجتماع مسلمين بپيوندد .

287 . هر كس معامله‌ى كسى را كه پشيمان شده است فسخ كند ، خداوند روز قيامت از لغزش او مىگذرد .

288 . هر كس بين مادر و فرزندش فاصله بيندازد ، خداوند در قيامت بين او و دوستانش جدائى اندازد .

289 . هر كس كار تنگدستى را آسان كند ، خداوند در دنيا و آخرت كارش را آسان مىكند .

290 . هر كس به بدهكار تهيدست مهلت دهد يا قسمتى از بدهى او را ببخشد ، خداوند او را در سايهء عرش جا مىدهد ، در روزى كه هيچ سايه‌اى جز سايهء او وجود ندارد .

291 . هر كس در دنيا دو زبان داشته باشد ، [ ريا كارى كند ] خدا [ روز قيامت ] دو زبان آتشين براى او قرار دهد .