المواعظ العددية — الجزء ١، الصفحة ٦٧

فصل سوّم : حكمتهايى از پيامبر صلى الله عليه و آله كه با كلمه « مَن / هر كه » شروع مىشود

239 . هر كس با دقت كار كند ، به مقصود برسد يا نزديك شود . و هر كه عجله كند خطا كند يا به خطا نزديك شود .

240 . كسى كه خيرى بكارد ، شادمانى و كسى كه شر بكارد ، پشيمانى درو كند .

241 . هر كس يقين دارد كه خداوند جاى بخشش را پر مىكند خيلى راحت بخشش مىكند .

242 . هر كس كه دوست دارد بهترين انسان باشد ، از خدا بترسد . و هر كه مىخواهد بىنيازترين باشد اعتمادش به آنچه كه در نزد خداست بيشتر از آنچه كه خودش دارد باشد .

243 . هر كس به گناهى همت گمارد اما آن را ترك كند برايش ثواب نويسند .

244 . هر كس خدا به او خيرى داده ، بايد آثارش در او ديده شود .

245 . هر كس مىخواهد سالم بماند ، بايد سكوت كند . [ كمتر حرف بزند ]

246 . لغزش انسان پرحرف زياد است . و لغزش زياد گناه زياد به دنبال دارد . و كسى كه گناهش زياد باشد ، سزاوار جهنم است .

247 . كسى كه از جايى [ از هر شغلى ] رزق يافت ، آن را رها نكند .

248 . كسى كه نعمت يافت ، شكر كند .

249 . كسى كه براى نعمت كم شكر نكند ، براى زياد هم شكر نمىكند .

250 . كسى كه مصيب زده‌اى را تسلّى دهد ، مانند او اجر دارد .

251 . كسى كه به روزه دار افطار دهد ، اجر روزه دارد .

252 . كسى كه با امت من مدارا كند ، خدا با او مدارا كند .