المواعظ العددية — الجزء ١، الصفحة ٤١٧
فصل چهارم : احاديثى كه شيعه و سنى از اميرالمؤمنين عليه السلام نقل كرده‌اند
2619 . عقل كامل ، بر طبيعت گرايش به بدى غلبه مىكند .
2620 . بر عاقل لازم است كه زشتيهاى خود را در دين و انديشه و اخلاق و ادب حساب كند . و آن را در سينه‌اش يا نوشته‌اى جمع كند و در زدودن آنها تلاش نمايد .
2621 . اشياء دو دسته‌اند : چيزى كه از من دور است . و در گذشته دسترسى نداشته‌ام . و در آينده هم اميد ندارم . و چيزى كه در غير زمان خود به آن نمىرسم ، گر چه تمام نيروهاى زمين و آسمانها را به كار گيرم .
كار اين انسان عجيب است داشتن چيزى كه امكان نداشت به او نرسد او را شاد مىكند .
و نداشتن چيزى كه امكان نداشت به او برسد او را ناراحت مىكند . اگر او بصيرت داشت ، مىدانست كه تدبير كار او در دست ديگرى [ خدا ] است و به آنچه ممكن است ، اكتفا نمايد .
و به آنچه غير ممكن است ، نپردازد . و قلب خود را آرام كند كه براى كداميك از اين دو عمرم را فنا مىكنم ؟ !
پس مانند كسانى باشيد كه در واقع مال كمترى دارند . و در ظاهر حال بهترى دارند . چون خداوند تعالىبندگان مؤمن خود را نيك ادب فرمود . و فرموده است : « نادان ، آنان را ثروتمند به حساب مىآورد . آنها را از چهره مىتوانى بشناسى كه از مردم درخواستى ندارند » .