المواعظ العددية — الجزء ١، الصفحة ٤١٥

فصل چهارم : احاديثى كه شيعه و سنى از اميرالمؤمنين عليه السلام نقل كرده‌اند

2607 . مؤمن با عفت و قانع و پاكيزه و پرهيزكار است .

2608 . مؤمن [ دو علامت دارد ] كم خطا و پركار است .

2609 . مؤمن [ دو علامت دارد ] از كوه استوارتر است و از برده ذليل‌تر است .

2610 . مؤمن [ دو نشانه دارد ] خودش آرامش ندارد . و مردم از او در آسايش هستند .

2611 . برترى مرد به عقل اوست . و جمالش در جوانمردى اوست .

2612 . دو كس كمر مرا شكستند : عالم پرده در ، و نادان عبات گر . اولى با پرده درى به مردم ضرر مىرساند . و دومى با عبادت مردم را فريب مىدهد .

2613 . كم ارزش‌ترين مردم ، كم دانش‌ترين آنهاست . چون ارزش هر كس به چيزى است كه خوب بلد است .

2614 . دو شرف براى علم كافى است : كسى كه آن را ندارد ادعاى داشتن آن را مىكند . و اگر علم را به او نسبت دهند ، خوشحال مىشود .

دو خفت براى جهل كافى است : كسى كه جاهل است از آن تبرّى مىكند . و اگر جهل را به او [ جاهل ] نسبت دهند ، خشمگين مىشود .

مردم دو دسته‌اند : عالم و طالب علم ، بقيه ارزشى ندارند .

2615 . عقل دو نوع است : عقل طبيعى و عقل تجربى و هر دو براى صاحب عقل و دين منفعت دارند . و موجب اطمينان مىشوند . و كسى كه عقل و جوانمردى نداشته باشد ، سرمايه‌اش معصيت است .

2616 . دوست هر كس عقل او و دشمن وى جهل او است .

2617 . كسى كه خير و شر را بشناسد عاقل نيست . بلكه عاقل كسى است كه از بين دو شرّ بهتر را بشناسد . [ بد و بدتر را بشناسد . ]

2618 . همنشينى با عاقلان ، شرافت را زياد مىكند .