المواعظ العددية — الجزء ١، الصفحة ٤٠٧

فصل چهارم : احاديثى كه شيعه و سنى از اميرالمؤمنين عليه السلام نقل كرده‌اند

2549 . كسى كه مالش زياد باشد در نزد اهل خود گرامى است . و كسى كه مال نداشته باشد در نزد فرزند خودش هم خوار است .

2550 . نذر براى گناه كردن ، صحيح نيست و در قطع رحم كردن قسم خوردن ارزش ندارد .

2551 . در دنيا هيچ نعمتى بزرگتر از عمر طولانى و سلامتى بدن نيست .

2552 . نعمتى را كه شكر كنى نابودى ندارد . و نعمتى كه ناسپاسى كنى باقى نمىماند .

2553 . كسى كه استبداد رأى داشته باشد هلاك مىشود . و كسى كه با مردم مشورت كند در عقل آنها شريك است .

2554 . بهشت خدا با خدعه حاصل نمىشود . و رضايت خداوند بدون طاعت او بدست نمىآيد .

2555 . كسى سعادتمند نمىشود مگر با رعايت كردن حدود خداوند سبحان . و كسى شقاوتمند نمىشود مگر با ضايع كردن آن .

2556 . گرفتن حق خود ، براى مرد عيب نيست . فقط برداشتن آنچه مال خودش نيست ، عيب است .

2557 . قدر باقيمانده عمر را كسى جز نبى يا صدّيق نمىشناسد .

2558 . كسى كه كم خوراك باشد ، سلامتش زياد و فكرش صالح است .

2559 . انس برقرار مكن مگر با حق . و جز باطل از چيزى وحشت مكن .

2560 . اولين چيزى كه مىخرى و آخرين چيزى كه مىفروشى خانه‌ات باشد .

2561 . لجاجت جنگ‌ها را شعله‌ور و قلبها را كينه دار مىكند .

2562 . حبّ دنيا ، گوشها را از شنيدن حكمت كر و قلبها را از نور بصيرت نابينا مىكند .

2563 . كسى كه در مجادله و جرّ و بحث زياده روى كند ، گناه كرده است و كسى كه در حجت آوردن و مجادله كوتاهى كند مغلوب مىشود .