المواعظ العددية — الجزء ١، الصفحة ٤٠٣

فصل چهارم : احاديثى كه شيعه و سنى از اميرالمؤمنين عليه السلام نقل كرده‌اند

2521 . از زبان مؤمن نور مىبارد . و از زبان منافق ، شيطان سخن مىگويد .

2522 . با دوست خود مزاح مكن كه با تو دشمن مىشود . و با دشمن مزاح مكن كه تو را هلاك مىكند [ يا به زحمت مىاندازد ] .

2523 . كمال انسان به عقل اوست . و ارزش انسان به برترى اوست .

2524 . مريض عيادت مىشود . و تندرست زيارت مىشود . [ به عيادت مريض و زيارت تندرست برويد . ]

2525 . [ اگر كسى را بخشيدى ] از عفو كردن پشمان مشو . و از مجازات كردن خوشحال نباش .

2526 . به گويندهء سخن نگاه نكن به سخن او توجه كن .

2527 . نسبت به دوست و دشمن عادل باش . و در [ حال ] فقر و ثروت ميانه روى كن .

2528 . كم حرف باش گرچه مىتوانى سخن بگوئى ، چون كم حرفى زينت عالم و حجاب نادان است .

2529 . با جسم [ بدن ] خود در دنيا باش و با قلب و عمل در آخرت [ چنان بينديش و عمل كن كه گويا در آخرت هستى ] .

2530 . [ اگر ] گناه كردى نا اميد مباش . چه بسا گنه كارى كه عاقبت به خير مىشود . و چه بسا كسى كه عمل نيكو دارد ولى در آخر عمر عملش را فاسد مىكند . و به دوزخ مىرود .

2531 . ياور مظلوم و دشمن ظالم باش .

2532 . ترس [ از خداوند ] داشته باشيد ، كه قلب شما را آرامش دهد . و خشيتى داشته باشيد ، كه اشكهاى شما را جارى كند .

2533 . از امامان خود اطاعت كنيد . چون در دنيا شاهد شما هستند . و در آخرت نزد خدا ، شما را شفاعت مىكنند .

2534 . زيرك كسى است كه خود را بشناسد . و اعمالش را خالص [ براى خدا ] كند .