المواعظ العددية — الجزء ١، الصفحة ٤٠١

فصل چهارم : احاديثى كه شيعه و سنى از اميرالمؤمنين عليه السلام نقل كرده‌اند

2506 . غذايى كه خود دوست دارى ، بخور . و لباسى كه مردم مىپسندند ، بپوش . [ غذا را به ميل خود و لباس را با توجه به عرف انتخاب كن . ]

2507 . هيچ كار خيرى را براى ريا انجام نده . و از روى حياء ترك مكن .

2508 . همنشينى با حكيمان ، عقلها را زنده مىكند . و جان‌ها را شفا مىدهد .

2509 . خويشتندارى در رفتار با دشمنان خدا در حكومت آنان ، انسان را از عذاب خدا نجات مىدهد و در دنيا از گرفتارىها باز مىدارد .

2510 . به ثروت و آسايش ، شادى مكن . و به فقر و گرفتارى ، غمگين مباش . چون طلا با آتش آزموده مىشود . و مؤمن با بلا آزموده مىشود .

2511 . سخن ، چون از دل برآيد بر دل نشيند . و اگر از زبان برآيد از گوش تجاوز نمىكند .

2512 . علمى كه تو را اصلاح نكند ، گمراهى است . و مالى كه نفع نداشته باشد ، رنج و مرارت است .

2513 . نيكوكار ، يارى مىشود و خطا كار ، خوار مىگردد .

2514 . چه بسا عالمى كه گنه كار است . و چه بسا عابدى كه نادان است . پس از گنه كار دانشمند و نادان عابد دورى كن .

2515 . ارزش انسان به دو عضو اوست : قلب و زبان .

اگر بجنگد با [ قوّت ] قلب مىجنگد . و اگر سخن بگويد ، با زبان مىگويد .

2516 . از گفتن سخن حق و مشورت به عدل ، خوددارى نكنيد .

2517 . هنگام برخوردارى از نعمت‌ها ، فخر فروش و هنگام تنگدستى ، از هم گسيخته مباش .

2518 . تلخى دنيا ، لذّت آخرت بدنبال دارد . و لذت دنيا ، تلخى در آخرت .

2519 . تلخى نصيحت مفيدتر از لذّت غش [ سرپوش گذاشتن بر عيب ] است .

2520 . مقام انسان ، به عقل اوست . و سينهء او ، مخزن سر اوست .