المواعظ العددية — الجزء ١، الصفحة ٣٩٩

فصل چهارم : احاديثى كه شيعه و سنى از اميرالمؤمنين عليه السلام نقل كرده‌اند

2493 . از كسانى مباش كه ديگران را [ از كارى ] نهى مىكند ولى خودش [ از آن ] دست نمىكشد . و ديگران را به چيزى امر مىكند كه خودش انجام نمىدهد .

2494 . در زيركى انسان همين بس كه از عيبهاى خود آگاه باشد . و در پىجويى كارهايش ميانه‌روى كند .

2495 . دو كس كمر مرا شكستند : عالم پرده در و جاهل عبادت گر . اين با پرده درى از حق منفور مىكند . و آن با عبادتش به باطل دعوت مىكند .

2496 . عاقل دروغ نمىگويد . و مؤمن زنا نمىكند .

2497 . [ از غلوّ در حق ما بپرهيزيد ] بگوئيد : ما [ اهل بيت ] بندگان پروردگار هستيم . و در فضل ما هر چه خواستيد بگوييد .

2498 . [ اى كميل ] هيچ علمى نيست مگر اينكه من گشايندهء آن هستم [ با دست من آن علم آغازيده است ] . و هيچ سرّى [ دانشى ] نيست مگر اينكه حضرت قائم عليه السلام آن را به نهايت خواهد رساند .

2499 . كسى را كه تقوى رفعت داده است پائين نياوريد . و كسى را كه دنيا رفعت داده است بالا نبريد .

2500 . عقل ، فرمانده لشگر خداوند است . و هوس ، پيشواى لشگريان شيطان است . نفس در ميان آن دو قرار دارد . هر كدام غلبه كنند در كنار او قرار مىگيرد .

2501 . عقل ، پادشاه است . و خصلتها زير دستان او ، هنگامى كه عقل بر خصلتها سرپرستى نكند [ مسلط نشود ] نابسامانى در آنها پيدا خواهد شد [ در خصال آدمى خلل وارد خواهد شد ] .

2502 . مال و فرزند ، محصول دنيا هستند . و عمل صالح ، محصول آخرت است . و خداوند آنها را براى عدّه‌اى جمع كرده است .

2503 . علم و عقل ، در يك ريسمانى به هم پيوسته‌اند . نه از هم جدا مىشوند . و نه با هم مخالفت مىكنند .

2504 . مال ، صاحبش را در دنيا بالا مىبرد . و در آخرت پَست مىكند .

2505 . بعد از هجرت به جاهليت گراييدن و بعد از پيروزى هجرت كردن معنا ندارد [ كار نادرستى است ] .