المواعظ العددية — الجزء ١، الصفحة ٣٩٥

فصل چهارم : احاديثى كه شيعه و سنى از اميرالمؤمنين عليه السلام نقل كرده‌اند

2469 . كريم ، از مال خود مىگذرد تا آبروى خويش را حفظ كند . و لئيم آبرويش را مىدهد تا مال خود را حفظ كند .

2470 . براى انسان زشت است كه عمل او كمتر از دانش او باشد . و رفتار او از گفتارش عاجز باشد .

2471 . شهوت ران ، بدنش مريض و عقلش ناتوان است .

2472 . دو چيز انسان بليغ را از خواهش باز مىدارد . ذلّت گرفتن و ترس از باز پس دادن .

2473 . هنگامى كه از كريم عطوفت خواهى شود ، نرم خوئى كند . و هنگامى كه به لئيم ملاطفت شود ، سنگدل است .

2474 . خداى متعال مىفرمايد : اى آدميزاده ؛ تو را نيافريدم كه از تو سود برم ، تو را فقط براى سود بردن از من آفريدم . پس بجاى هر چيزى مرا انتخاب كن . [ من هم از هر چيزى به تو يارى مىرسانم . ]

2475 . غيرت زن كفر است . و غيرت مرد ايمان است .

2476 . از تفكرى كه براى تو حكمت آفرين و عبرتى كه عصمت آفرين است ، دورى مكن .

2477 . زمين از قائم به حجت براى خدا خالى نمىشود . او يا ظاهر و مشهور و يا باطن و در غيبت است . تا دلائل و براهين خدا باطل نشود .

2478 . به كسى كه تو را امين كرده است خيانت مكن ، گر چه او به تو خيانت كرده باشد . از دشمن خود عيب جوئى مكن ، گرچه او از تو عيب جوئى كرده باشد .

2479 . دو كس كمر مرا شكستند : نادانِ عبادت كننده و عالم پرده در .

2480 . همين كه مىدانى دروغ گو هستى ، براى توبيخ كردن دروغ تو كافى است . [ همين كه در حال خبر دادن ، ترس از روشن شدن دروغ‌گوييت دارى ، براى نهى كردن از دروغ كافى است ] .