المواعظ العددية — الجزء ١، الصفحة ٣٨٧

فصل چهارم : احاديثى كه شيعه و سنى از اميرالمؤمنين عليه السلام نقل كرده‌اند

2413 . عارف ، چهره‌اش شاد و با تبسّم است ، اما قلبش غمگين و محزون است .

2414 . سلامتى تا ادامه دارد ناشناخته است . وقتى از دست برود قدرش دانسته مىشود .

2415 . آيا جوانان با طراوت جز شكستگى پيرى ، و اهل شادابى سلامتى جز درماندگى بيمارى را انتظار مىكشند ؟

2416 . نجابت ، در بخشندگى و وفادارى به عهد است .

2417 . عاقل بدنبال سخن خود ، حكمت و مثل بيان مىكند . و احمق بدنبال سخن خود ، قسم مىخورد .

2418 . دو كس درباره‌ى من هلاك شدند : دوست افراطى ، و دشمن كينه‌توز .

2419 . اى كميل ، ما ثقل اصغر هستيم . و قرآن ثقل اكبر است .

2420 . عاقل به سختى زندگى با عاقلان بيشتر از خوشى با سفيهان ، انس دارد .

2421 . ما اركان حق ، و امامان مردم هستيم .

2422 . مكر كردن از هر كس زشت ، و از قدرتمند و حاكم زشت‌تر است .

2423 . پشيمانى قلب ، كفارهء گناه و اثر آن را بر طرف پاك مىكند .

2424 . خداوند سبحان استغفار كردن را سبب فراوانى روزى و رحمت بر مردم قرار داده است .

2425 . سعادتمند به آخرت ، و بدبخت به دنيا اهتمام مىورزد .