المواعظ العددية — الجزء ١، الصفحة ٣١٧

فصل يازدهم : سخنان بعضى از علما

2113 . سخن انسان ، بيانگر برترى و مراتب عقل اوست ، پس سخن را زيباگردان و به اندك اكتفا كن .

2114 . هر كسى با گفتار شناخته و به رفتارش توصيف مىشود . پس گفتار محكم و رفتار پسنديده داشته باش .

2115 . هر كه گفتارش زياد شد ، ملول مىشود . و هر كه زياد درخواست كند ، محروم مىشود . و كسى كه دوستانش را خفيف كند ، خوار مىشود . و كسى كه بر حاكم ، جسارت كند كشته مىشود .

2116 . كسى كه همسايه را ذليل كند ، عزيز نمىشود .

2117 . كسى كه دوستانش بدبخت باشند ، سعادتمند نخواهد شد .

2118 . بهترين هديه آن است كه قبل از درخواست ، برسد .

2119 . شايسته‌ترين مردم به هديه ، كم درخواست‌ترين آنهاست .

2120 . كسى كه صفا و صميميت دارد انتخاب او [ بر ديگران در دادن هديه و . . . ] واجب است .

2121 . كسى كه با دشنام به تو تندى كرد ، تو او را با بردبارى موعظه كن .

2122 . كسى كه از مال خود براى خويش بخيل است ، آن مال را به شوهرِ عروسش [ مردى كه بعد از مردن با همسر او ازدواج مىكند . ] مىبخشد .

2123 . وقتى كه كار نيكى كردى آن را بپوشان ، و اگر نيكى كردند ، آشكار كن .

2124 . كسى كه با كريمان همسايه شود ، از نابودى در امان است .

2125 . كسى كه اصلش پاك باشد ، فرعش طاهر است .

2126 . كسى كه نيكى به او را انكار كند ، مستحق قطع آن است . و كسى كه بعد از كار خويش منّت گذارد ، تشكر ندارد . و كسى كه به عمل خود مغرور شود ، اجر خود را ضايع كرده است . و كسى كه از بدى خود راضى باشد ، بر فرومايگى خود شهادت داده است . و كسى كه از هديه خود برگردد ، در خسيس بودن به اوج رسيده است .

2127 . كسى كه از پله‌هاى همّت بالا رود ، در چشم همگان بزرگ مىشود .

2128 . كسى كه اخلاقش بد باشد ، روزى او تنگ مىشود .

2129 . كسى كه مال نزد او بى ارزش باشد ، آرزوها به او روى مىآورند [ نيازهاى مردم را بر طرف مىكند ] .