المواعظ العددية — الجزء ١، الصفحة ٢٨٧

حرف ميم

1873 . كسى كه خير را از شر باز نمىشناسد [ فرق نمىگذارد ] ، از حيوانات است .

1874 . كسى كه به علم عمل نكند ، علم حجت بر او و و بال او مىشود .

1875 . كسى را كه خداوند سبحان او را [ براى تسلط بر نفس خود ] يارى نكند ، از موعظه‌ى هيچكس بهره نمىبرد .

1876 . كسى كه دورانديشىاش او را [ از ديگران ] جلو نياندازد ، عجزش به عقب مىاندازد .

1877 . كسى كه بر حسد خود غلبه نكند ، بدن او قبر خودش مىشود [ حسدش او را از پاى در مىآورد ] .

1878 . كسى كه از راه علم نتواند روزى كسب كند حداقل جمال بدست مىآورد .

1879 . كسى كه عقلش كامل نيست كسى از بلاهاى او در امان نيست .

1880 . كسى كه مالك شهوت خود نباشد ، نمىتواند مالك عقل خود شود .

1881 . كسى كه بر غضب خود غلبه نكند ، عقلش كامل نمىشود .

1882 . كسى كه زبانش را كنترل نكند ، پشيمان مىشود .

1883 . كسى كه براى سخن تو نشاط ندارد ، زحمت شنيدن به او مده .

1884 . كسى كه با صداقت تو را نصيحت نمىكند ، او را معذور مدار .

1885 . كسى كه حق مظلوم را از ظالم به عدالت نمىستاند ، خداوند تعالى قدرتش را سلب مىكند .

1886 . كسى كه خودش را تهذيب نكند ، از عقلش بهره نمىبرد .

1887 . كسى كه آخرت را بر دنيا برنگزيند ، عقل ندارد .

1888 . كسى كه از دنيا اعراض كند ، مصائب بر او آسان شود .

1889 . كسى كه تو را به چيزى مدح كند كه در تو نيست ، اگر دقت كنى تو را مذمّت كرده است .

1890 . كسى كه تو را مدح كند ، تو را ذبح كرده است .