المواعظ العددية — الجزء ١، الصفحة ٢٨٥

حرف ميم

1855 . كسى كه نزد خودش پايين نباشد ، نزد ديگران بلند مرتبه نمىشود .

1856 . كسى كه از مردم پند نگيرد ، خداوند او را وسيلهء پند گرفتن مردم قرار مىدهد .

1857 . كسى كه در كودكى نياموزد ، در بزرگسالى [ از ديگران ] سبقت نمىگيرد .

1858 . كسى كه در مقابل بدى ، نيكى نكند ، از اهل كرامت نيست .

1859 . كسى كه بخشش نكند ، ستايش نمىشود .

1860 . كسى كه ميانه‌روى نكند ، اسراف او را نابود مىكند .

1861 . كسى كه عفو نمىداند ، با انتقام بدى مىكند .

1862 . كسى كه اخلاقش را خوب نكند ، نزديكانش از او نفع نمىبرند .

1863 . كسى كه هيچ كس را نترساند هيچ وقت نمىترسد .

1864 . كسى كه با ما فوق خود مدارا نكند ، به خواسته‌ى خود از او نمىرسد .

1865 . كسى كه به مردم رحم نكند ، خداوند رحمتش را از او دور مىكند .

1866 . كسى كه رحم نكند ، به او رحم نمىشود .

1867 . كسى كه از دنيا به اندازهء كفايت راضى نمىشود ، چيزى در دنيا نيست كه او را بتواند راضى كند [ يعنى هر چه بدست بياورد باز حرص بيشتر خواهد داشت ] .

1868 . كسى كه از مردم حيا نمىكند ، از خداوند سبحان هم حيا نمىكند .

1869 . كسى كه نعمتها را شكر نمىكند ، از حيوانات بشمار مىرود .

1870 . كسى كه نعمتى را شكر نكند ، با زوال نعمت مجازات مىشود .

1871 . كسى كه خودش را حفظ نكرد و از تو طلب كرد ، تو خودت را حفظ كن و او را رد مكن .

1872 . كسى كه از عبرتها و دگرگونىهاى دنيا عبرت نگيرد ، موعظه‌ها در او اثر ندارد .