المواعظ العددية — الجزء ١، الصفحة ٢٨٣

حرف ميم

1838 . كسى كه كَسِل شود ، حق خداوند را ادا نمىكند .

1839 . كسى كه حجاب [ عيب‌هاى ] دوستش را آشكار كند ، زشتيهاى فرزندانش آشكار مىشود .

1840 . آگاهى به نقصان خود ، از علائم كمال و فزونى فضل است .

1841 . خوبى كردن در مقابل بدى ، [ نشانه ] كمال ايمان است .

1842 . تلاش در مصالح عمومى ، از [ نشانه ] كمال سعادت است .

1843 . داشتن مجموعهء فضايل ، از [ نشانه ] كمال شرف است .

1844 . آمادگى براى مردن ، از [ نشانه ] كمال تصميم است .

1845 . فزونى عقل ، از نعمتهاى كامل است .

1846 . كسى كه تو سبب بلاى او شده‌اى ، واجب است در معالجه دردش مهربانى كنى .

1847 . صبر در مصبيتها ، از [ نشانه ] گنجهاى ايمان است .

1848 . كسى كه امانت دار نيست ، ايمان ندارد .

1849 . كسى كه حياء ندارد ، خير ندارد .

1850 . كسى كه صبر ندارد ، ايمان ندارد .

1851 . كسى كه حق برايش نفع ندارد ، باطل به او ضرر مىرساند .

1852 . كسى كه سكوت اختيار كند ، از كينهء [ ديگران ] ايمن است .

1853 . كسى كه طاعت برگزيند ، غنيمت برده است .

1854 . كسى كه قبل از وقوع نيرنگ از آن پرهيز نكند ، بعد از هجوم نيرنگ ، تأسف نفع ندارد .