المواعظ العددية — الجزء ١، الصفحة ٢٧٣

حرف ميم

1751 . حسادت دوست در نعمت ، كم‌بهرگى انسان است .

1752 . از صفات عاقل اين است كه با كسى كه مىتواند او را تكذيب كند ، سخن نگويد .

1753 . كسى كه عدل او را به تنگنا مىاندازد ، جور برايش تنگ‌تر است .

1754 . كسى كه نمىتواند سرّ خودش را حفظ كند ، قدرت نگهدارى سرّ ديگران را ندارد .

1755 . كسى كه تفكرش بيشتر باشد ، بصيرتش نيكو شود .

1756 . كسى كه عمرش طولانى شود ، در دشمنانش چيزى مىبيند كه شاد مىشود .

1757 . كسى كه عمرش طولانى شود ، مصيبتش بسيار مىشود .

1758 . از طبيعت مردم نادان است كه در هر حالى به سرعت غضبناك مىشوند .

1759 . كسى كه بدنبال كيميا برود ، فقير مىشود .

1760 . كسى كه رضايت خدا را با ناراحتى مردم بدست آورد ، خداوند تعالى مذمت كنندگان او را ستايش كننده‌ى او مىگرداند .

1761 . كسى كه به دنبال كارهاى غيرمهم و بىفايده برود از كارهاى مهم و اصلى خود بازماند .

1762 . كسى كه به بندگان خدا ظلم كند ، به جاى بندگان ، خدا دشمن اوست .

1763 . كسى كه ظلم كند ، عمرش را تلف كرده است .

1764 . كسى كه به يتيم ظلم كند ، به فرزندانش آزار مىرسانند .

1765 . كسى كه به تو گمان نيك داشت ، او را [ با نيكى كردن به او ] تصديق كن .

1766 . ندادن كريم ، از بخشيدن لئيم بهتر است .

1767 . كسى كه با حق عناد ورزد ، حق او را كنار مىزند .

1768 . كسى كه از شناخت خود عاجز باشد ، در شناخت خالق عاجزتر است .