المواعظ العددية — الجزء ١، الصفحة ٢٧١

حرف ميم

1733 . كسى كه با بزرگان مشورت كند ، با آنها در عقلشان شريك مىشود .

1734 . كسى كه آتش فتنه روشن كند ، خودش هيزم آن مىشود .

1735 . از شرايط ايمان ، معاشرت خوب با برادران است .

1736 . از شقاوت انسان اين است كه شك ، يقين او را از بين ببرد .

1737 . كسى كه نزد غير مؤمن از مشكل خود شكايت كند ، گويا از خداوند سبحان شكايت كرده است .

1738 . كسى كه نزد مؤمن از مشكل خود شكايت كند ، گويا نزد خداوند سبحان شكايت برده است .

1739 . كسى كه خدا را شكر كند ، خدا [ نعمتش را ] زياد مىكند .

1740 . كسى كه خداوند سبحان را شكر كند ، شكر ديگرى براى اين شكر واجب مىشود . و اين شكر شكر است .

1741 . كسى كه از خوبى شكر كند ، حق آن را ادا كرده است .

1742 . كسى كه نعمتها را در قلب خود شكر كند ، قبل از اينكه به زبان آورد ، مستحق فزونى مىشود .

1743 . كسى كه از كار نيك تو تشكر كرد ، در حقيقت [ فزونى را ] از تو درخواست كرده است .

1744 . بذل بهترين‌ها ، از عادتهاى كريمان است .

1745 . كسى كه با عاقلان نشيند ، باوقار شود .

1746 . كسى كه با حق كشتى بگيرد [ در بيافتد ] زمين مىخورد .

1747 . كسى كه با پادشاه از راه سلامتى و خيرخواهى هم‌نشين شود بيشتر از كسى است كه با او از راه غش و خيانت هم‌نشينى كند ، دشمن داشته مىشود .

1748 . بوجود آمدن بيمارى ، براى سلامتى بدن است .

1749 . كسى كه راست بگويد ، برهانش قوى مىشود .

1750 . كسى كه در گفتار صادق باشد ، جلالش بيشتر مىشود .