المواعظ العددية — الجزء ١، الصفحة ٢٦٥

حرف ميم

1680 . كسى كه براى برادرش چاه بكند ، خداوند تعالى خودش را در چاه مىاندازد .

1681 . كسى كه زبانش را حفظ كند ، خودش را گرامى داشته است .

1682 . از حقوق [ مردم بر عهدهء ] سرپرست اين است كه ، آنچه بر خود مىپسندد براى زير دستان هم بپسندد .

1683 . از حقوق [ لازم بر عهدهء ] فرمانده اين است كه ، خودش را قبل از لشكرش فرماندهى كند .

1684 . كسى كه خودش را كوچك شمرد ، بزرگ مىشود .

1685 . كسى كه از خدا خوف داشته باشد ، غضبش را اعمال نمىكند [ بلكه فرو مىخورد ] .

1686 . كسى كه ترس [ به جا ] داشته باشد ، در امان مىماند .

1687 . كسى كه از تازيانه‌ى تو بترسد ، مرگ تو را آرزو مىكند .

1688 . كسى كه با علما معاشرت كند ، با وقار مىشود .

1689 . كسى كه با خيرخواهى مخالفت كند ، هلاك مىشود .

1690 . كسى كه ذاتش خراب باشد ، محضرش بد است .

1691 . حكمت از خزائن غيبت آشكار مىشود .

1692 . كسى كه قلبش خاشع باشد ، اعضاء او هم خاشع مىشوند .

1693 . كسى كه با علم خلوت كند ، تنهايى او را بوحشت نمىاندازد .

1694 . كسى كه با مردم مدارا كند ، سالم مىماند .

1695 . كسى كه تو را در عيب رها كند [ در حضورت عيب تو را گوش زد نكند ] ، در غيبت تو عيبت را آشكار مىكند .

1696 . كسى كه از خدا بخواهد ، خدا او را اجابت مىكند .

1697 . سخن درست گفتن ، دليل عقل است .