المواعظ العددية — الجزء ١، الصفحة ٢٦٣

حرف ميم

1663 . كسى كه به خدا توكل كند ، خدا او را كفايت مىكند .

1664 . كسى كه در حكومتش ظلم باشد ، دولتش از بين مىرود .

1665 . كسى كه ظلم كند ، عمرش كوتاه مىشود .

1666 . كسى كه بعد از نعمت حمد كند ، خداوند سبحان حمد را كليد فزونى قرار مىدهد .

1667 . كسى كه حرص به دنيا را با بخل به دنيا جمع كرده باشد ، به دو ركن پستى تمسك كرده است .

1668 . كسى كه به چيزى جاهل باشد از آن بد مىگويد و آن را ناقص مىداند .

1669 . كسى كه علمى را نداند ، با آن دشمنى مىكند .

1670 . كسى كه قدر خودش را نداند ، از حد خودش تجاوز مىكند .

1671 . كسى كه نادان باشد ، لغزش او زياد مىشود .

1672 . كسى كه خودش را نشناسد ، نسبت به ديگران نادان‌تر است .

1673 . كسى كه نظرات مختلف را نداند ، از چاره‌جويىها عاجز است .

1674 . كسى كه با حق جنگيد ، غارت شود .

1675 . كسى كه سياستش خوب باشد ، رياست او پايدار است .

1676 . كسى كه خوب همسايه‌دارى كند ، همسايگان او بسيار مىشوند .

1677 . كسى كه اخلاقش را خوب كند ، راه‌هاى [ انجام كارهايش ] آسان مىشود .

1678 . كسى كه ظن خود را به خداى سبحان نيكو كند ، به بهشت رستگار شود .

1679 . كسى كه به مردم حسن ظن داشته باشد ، محبّت آنها را بدست مىآورد .