المواعظ العددية — الجزء ١، الصفحة ٢٥٩

حرف ميم

1627 . كسى كه به آخرت يقين داشته باشد ، از دنيا جدا مىشود .

1628 . كسى كه به پاداش يقين دارد ، احسان كند .

1629 . كسى كه آخرتش را به دنيا فروخت ، در هر دو زيان كرد .

1630 . كسى كه در جستجوى اسرار ديگران باشد ، خداوند سبحان اسرارش را آشكار مىكند .

1631 . كسى كه در جستجوى عيب ديگران است ، ابتدا از خودش شروع كند .

1632 . كسى كه نسبت به دين خود بخيل باشد [ از دين خود بشدت مراقبت كند ] ، بزرگوار است .

1633 . كسى كه نسبت به مال خود بخيل باشد ، ذليل مىشود .

1634 . كسى كه نيكى خود را بذل كند ، نيك نامى او منتشر مىشود .

1635 . كسى كه آبروى خود را [ با كارهاى زشت ] بريزد ، ذليل مىشود .

1636 . كسى كه به پدر و مادرش نيكى كند ، فرزندش به او نيكى مىكند .

1637 . كسى كه عيب تو را به تو نشان داد ، نصيحت و خيرخواهى كرده است .

1638 . كسى كه [ به ديگران ] ستم و تجاوز كند ، شكسته مىشود .

1639 . كسى كه عيب مخفى ديگران را جستجو مىكند ، خداوند سبحان مودّت قلبها را بر او حرام مىكند .

1640 . كسى كه اسرار ديگران را مىجويد ، خداوند اسرارش را آشكار مىكند .

1641 . كسى كه تجربه كند ، كاردان مىشود .

1642 . كسى كه [ با زحمت ] خود را وادار به بردبارى وادار كند ، [ به مرور ] بردبار مىشود .

1643 . كسى كه از ما [ اهل بيت عليهم السلام ] جدا شود هلاك مىشود .

1644 . كسى كه دورى سفر را متذكر شود ، آماده مىشود .