المواعظ العددية — الجزء ١، الصفحة ٢٥٧

حرف ميم

1609 . چه كسى زيانكارتر از آنكه بقاء را به فناء بفروشد .

1610 . فاحش‌ترين ستم ، ستم بر كريمان است .

1611 . كسى كه دين خود را تباه كند ، آخرتش را تباه كرده است .

1612 . هر كس سِرّى را كه نزد او به وديعه سپرده‌اند فاش كند ، خيانت كرده است .

1613 . برترين نيكى ، نيكى بر يتيم است .

1614 . كسى كه براى خدا قرض دهد ، خدا پاداش او را مىدهد .

1615 . كسى كه زياد اعتماد كند ، پشيمان مىشود .

1616 . كسى كه فقر او را مىآزارد ، زياد بگويد : لاحول ولا قوة الّا باللَّه العلى العظيم .

1617 . كسى كه زياد درخواست كند ، محروم مىشود .

1618 . كسى كه شهوت را بميراند ، مروّت خود را زنده كرده است .

1619 . كسى كه امر به معروف كند ، كمر مؤمنين را محكم كرده است .

1620 . كسى كه زبانش را بر خود امير كند ، به مرگ او حكم مىكند .

1621 . كسى كه تو را به اصلاح خودت امر كند ، شايستهء اطاعت است .

1622 . كسى كه حرف اضافه نگويد ، بزرگان به عقل او گواهى مىدهند .

1623 . كسى كه با خدا انس بگيرد ، از مردم وحشت مىكند .

1624 . به كسى كه انصاف داشته باشد ، انصاف مىكنند .

1625 . بر كسى كه خدا به او نعمتى داده است ، واجب است كه مردم را از نعمتها برخوردار كند .

1626 . كسى كه فتنه‌اى را بيدار كند همان فتنه او را مىخورد .